Ryby a metale ciężkie?

Ryby a metale ciężkie?
Powszechnie wiadomo, że ryby są bardzo zdrowe, dzięki zawartości w swym składzie przede wszystkim pełnowartościowego białka, kwasów omega-3 i omega-6 oraz jodu. Zalecane spożycie mięsa rybiego to przynajmniej 2-3 razy tygodniowo. Z drugiej strony dużo mówi się o zawartości w nich sporych ilości metali ciężkich. Więc jak to jest… jeść ryby czy nie jeść?

Ryby a metale ciężkie

Fakt, w mięśniach ryb kumulują się metale ciężkie, tj.:
  • Rtęć wykazuje silną aktywność chemiczną i biologiczną. Jest odpowiedzialna za zaburzenie procesów biochemicznych w organizmie. Występuje sama lub w postaci metylortęci, która znacznie szybciej zostaje wchłonięta w przewodzie pokarmowym i niestety bardziej toksyczna. Ponadto metylortęć przeciwdziała ochronnemu oddziaływaniu kwasów omega- 3. Rtęć jest odpowiedzialna za podrażnienie układu nerwowego. Ostre zatrucia tym pierwiastkiem objawiają się zapaleniem błon śluzowych, zaburzeniami mowy, wzroku słuchu i porażeniem mięśni kończyn. 
  • Kadm jest kumulowany w wątrobie, nerkach, jądrach i zarodku. W dużym stężeniu szkodliwie wpływa na układ oddechowy i nerki, powoduje powstanie zmian nowotworowych, zaburzeń metabolicznych oraz funkcji rozrodczych. Większą ilość kadmu zawierają przetwory rybne niż same filety, ponieważ pierwiastek ten kumuluje się we wnętrznościach zwierząt. Dlatego też duże jego stężenie obserwuję się w sardynkach, szprotach, tuńczyku oraz śledziach.
  • Ołów jest pierwiastkiem odkładanym w kościach. Przejście ze stanu nietoksycznego a patologicznego następuje stopniowo. Wątroba, szpik kostny, nerki i mózg są najbardziej narażone na zatrucie. Duże stężenie ołowiu w organizmie wywołuje następujące objawy tj. ogólne osłabienie organizmu czy bóle głowy. Dlatego zatrucie tym pierwiastkiem jest trudno rozpoznawalne.
Najbardziej niebezpieczna jest rtęć, gdyż jej zawartość wzrasta wraz z wiekiem osobnika. 

Ryby niebezpieczne dla człowieka?

 
Ze statystyk wynika , że spożycie ryb jest sezonowe, największe jest w okresie świąt Bożego Narodzenia, kiedy to dzienna dawka rtęci jest przez nas przekraczana. Średnio tygodniowo spożywamy z rybami od 3 do 4,5 g rtęci. Najwięcej tego pierwiastka zawierają duże ryby, dlatego dzieci, kobiety w ciąży oraz kobiety karmiące powinny wybierać w sklepach mniejsze sztuki ryb. Bardzo dużą zawartość rtęci zawierają węgorze ( o długości ok 100 cm). 

Jeść ryby czy nie jeść?

 

Nie rezygnujmy z ryb, gdyż potwierdzono naukowo, iż występujące na Polskim rynku ryby, nie stwarzają istotnego zagrożenia dla naszego zdrowia. Przy wyborze ryb w sklepie, musimy zwracać uwagę na wielkość osobników, gdyż jak dowiedzieliśmy się wcześniej większe osobniki, zawierają więcej rtęci. Dowiadujmy się też, skąd wybrana przez nas ryba pochodzi, czy z hodowli czy może z wolnego połowu, gdyż ryby z hodowli na skutek intensywnego” tuczenia”, a w konsekwencji krótszej żywotności, zawierają mniejsze stężenie metali ciężkich niż ryby żyjące w morzach i oceanach.
 
Bibliografia:
L. Polak- Juszczak, Pierwiastki toksyczne w rybach i produktach rybnych, Technologia przemysłu rybnego, 2013, 4