Candida Albicans- rozwój, objawy i dieta!

Candida Albicans- rozwój, objawy i dieta!

Współczesna zła jakość życia prowadzi do rozwoju wielu chorób, w tym coraz popularniejszej zwanej kandydozą. Kandydoza to grzybica, wywołana rozwojem wewnątrz organizmu grzyba Candida. Skąd się bierze? Czym się objawia? Na czym polega dieta przeciwgrzybicza?

CANDIDA: Od drożdżaków do grzybów!

Grzyby Candida są na stałe związane z organizmem człowieka. Zamieszkują one przewód pokarmowy pod postacią zarodników- drożdżaków, wchodzących w skład naturalnej mikroflory jelitowej człowieka. Panujące w jelitach wilgotne, obfite w pożywienie, o stałej temperaturze środowisko sprzyja ich rozwojowi. Drożdżaki Candida, jak inne bakterie bytujące w przewodzie pokarmowym, wywierają pozytywny wpływ, właściwie zagospodarowując niestrawione resztki pokarmowe zalegające w jelicie. Nazywane są drożdżami, gdyż tak samo jak one, żywią się cukrami prostymi, występującymi w masie kałowej.W zdrowym organizmie ilość drożdżaków jest niewielka. Są one bardzo trwałe, gdyż nawet w niekorzystnych warunkach, przy braku pożywienia, nie ulegają zniszczeniu. Tracą bowiem wodę i przemieniają się w formę przetrwalnikową, w której potrafią przeżyć dziesięciolecia!

W zdrowym organizmie istnieje równowaga pomiędzy poszczególnymi drobnoustrojami bytującymi w przewodzie pokarmowym. Żyją one, stale konkurując między sobą o pożywienie. Jednak wystarczy terapia antybiotykowa lub niewielki wzrost cukrów prostych w diecie, aby równowaga przesunęła się na korzyść drożdżaków Candida.

Gdy drożdżaki trafią na odpowiednie, sprzyjające warunki, kiełkują i  przemieniają się w grzyby, które w przeciwieństwie do drożdżaków są groźnymi pasożytami! Do rozwoju grzybów, potrzebna jest żywa tkanka. To ona stanowi środowisko ich życia, pożywienie oraz jest miejscem wydzielania ich własnych odchodów. W miejscu wzrostu grzyba, tworzy się swoisty stan zapalny. Grzyby Candida odżywiają się aminokwasami (cząsteczkami składowymi białek), uzyskiwanymi z rozpadu komórek. Wydzielając specyficzny wielocukier- mannan, zaburzają funkcjonowanie ciał odpornościowych ( neutrofili), powodując uszkodzenie tkanek. Wydalane przez nie produkty przemiany materii są toksyczne. Przechodząc do krwiobiegu zatruwają cały organizm. Jak wcześniej wspomniałam, grzyby do życia wymagają żywej tkanki żywiciela. Przy braku pożywienia giną.

Współcześnie znanych jest ok. 196 gatunków grzybów Candida. Najczęściej infekującym przewód pokarmowy człowieka jest Candida Albicans.

Przyczyna grzybicy

Drożdżaki z łatwością przekształcają się w grzyby w sytuacji osłabionego układu odpornościowego. Dzieje się tak podczas stosowania m.in. terapii antybiotykowej, kiedy to zniszczeniu ulegają korzystne bakterie jelitowe, powodując zaburzenia prawidłowego składu flory bakteryjnej (tzw. dysbiozę), na korzyść drożdżaków Candida. Mikroflora jelitowa przestaje pełnić funkcję ochronną  przed rozmnażaniem  się bakterii chorobotwórczych wywołujących infekcję.  Środki antykoncepcyjne, hormonalne oraz leki zmniejszające kwasowość żołądka wywołują taki sam efekt. Drożdżaki przedostają się do krwiobiegu poprzez enterocyty wyścielające kosmki jelitowe lub uszkodzone naczynia krwionośne. W konsekwencji mają zdolność do relokacji i zagnieżdżenia się wewnątrz różnorodnych narządów. Kiełkując, wytwarzają wiele ognisk grzybni, przyczyniając się do grzybicy ogólnoustrojowej.

Cukry proste, stanowiące pożywkę dla drożdżaków i grzybów Candida to glukoza i fruktoza. Normalnie powinny być one wchłonięte w jelicie cienkim. Jednakże przy nie dokładnym, szybkim przeżuwaniu kęsów pokarmowych i nadmiernej podaży cukrów, dochodzi do nie całkowitego ich strawienia oraz  nie wchłonięcia w jelicie cienkim. Skutkiem czego przedostają się one do jelita grubego.

Drożdżaki i grzyby Candida lubią cukier. W końcu jest to ich jedyny pokarm! Osoby zainfekowane bardzo często obserwują u siebie wielką ochotę na słodycze. Jeśli więc zauważasz u siebie zwiększone parcie na słodkie z niewiadomego pochodzenia, zwróć się do lekarza! Może być to objaw grzybicy!

Jak rozpoznać objawy grzybicy Candida?

Objawy zatrucia spowodowanego przez grzyby Candida bardzo trudno zdiagnozować, gdyż są podobne do objawów innych chorób. Różnią się one w zależności od miejsca zainfekowania. Mogą być to:

  • wzdęcia,
  • gazy,
  • zaparcia lub biegunki,
  • zgaga,
  • nie przyjemny oddech z ust,
  • uczucie przelewania w jelitach,
  • bliżej nieokreślone bóle brzucha,
  • wymioty,
  • refluks żołądkowo-przełykowy,
  • zespół jelita drażliwego,
  • nieprawidłowe przyswajanie składników odżywczych,
  • problemy przy przełykaniu,
  • ból zamostkowy, przykręgosłupowy, okołołopatkowy
  • utrata masy ciała lub nadwaga,
  • nietolerancje i alergie pokarmowe,
  • swędzenie i pieczenie w okolicy odbytu,
  • żylaki i stan zapalny odbytu.

Nie daj się zjeść grzybom CANDIDA! Dieta anty-grzybicza! 💪

Odpowiednie żywienie w profilaktyce oraz infekcji grzybiczej ma diametralne znaczenie. Właściwe żywienie przyczynia się do przywrócenia prawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego, a co za tym idzie powrót do pełnego zdrowia!

Nie ma jednak jednej uniwersalnej diety dla każdego. Codzienny jadłospis ustalić należy indywidualnie. Grzybica objawia się w różny sposób, zasiedla rozmaite narządy. Poza tym, nie u każdego trudności w przyswajaniu składników pokarmowych są takie same.

Kilka zasad prawidłowego żywienia podczas infekcji grzybiczej:

  1. Posiłki należy spożywać powoli, dokładnie przeżuwając.
  2. Dieta powinna opierać się na naturalnych, nie przetworzonych produktach spożywczych.
  3. W codziennym jadłospisie powinny znaleźć się źródła pełnowartościowego białka jak chude mięso, jaja, ryby morskie.
  4. Spożywać należy produkty o niskim indeksie glikemicznym jak pełnoziarniste produkty zbożowe, poszczególne warzywa.
  5. Dieta powinna obfitować w warzywa(te o niskim IG), które są źródłem błonnika, niezbędnego do prawidłowego funkcjonowania przewodu pokarmowego.
  6. W umiarkowanej ilości można sięgać po masło. Zawarty w nim kwas masłowy chroni jelita przed rozwojem komórek rakowych.
  7. Do przyrządzania sałatek stosować należy oleje roślinne tłoczone na zimno jak olej rzepakowy, lniany, oliwa z oliwek.
  8. Należy pić około 2 l wody dziennie. Wybierać należy wodę niegazowaną, nisko zmineralizowaną.
  9. Można sięgać po herbaty- zieloną, czerwoną, białą oraz herbatki ziołowe.
  10. Obowiązkowo unikać należy produktów bogatych w cukry jak słodycze, wyroby cukiernicze, słodziki, owoce,
  11. Powinno się unikać :- produktów skrobiowych o wysokim IG, -mleka krowiego i jego przetworów, – czarnej herbaty i kawy, -smażonych potraw,- alkoholu, -octu spirytusowego, -przypraw zawierających glutaminian sodu, -gum do żucia, -ketchupów, -musztardy, -majonezu, -proszków do pieczenia, -gotowych sosów, -margaryn i miksów masłopodobnych, -wędlin zawierających konserwanty i MOM.

Osoby cierpiące na dolegliwości jelitowe jak gazy, wzdęcia, przelewanie w jelitach muszą zadbać również o właściwe komponowanie produktów żywnościowych w jednym posiłku:

  • Nie należy łączyć białka zwierzęcego z produktami skrobiowymi. Połączenie ów składników znacznie spowalnia procesy trawienia, powodując  ich zaleganie wzdłuż przewodu pokarmowego.
  • Białka zwierzęce należy spożywać razem z surowymi bądź gotowanymi warzywami (z wyjątkiem warzyw skrobiowych tj. ziemniak, burak, marchew, dynia, kabaczek, pasternak ).
  • Nie spożywać białka wraz z kwaśnymi produktami jak kiszonki czy kwaśne owoce. Produkty kwaśne hamują wydzielanie kwasu solnego w żołądku, niezbędnego do aktywacji enzymu ( pepsyny), niezbędnej do trawienia białka.
  • Produkty węglowodanowe jak kasze, ryże, płatki, pieczywo, makarony należy łączyć jedynie z surowymi lub gotowanymi warzywami.
  • Owoce spożywać należy oddzielnie pomiędzy posiłkami.
  • Tłuszcze zwierzęce lub roślinne dodawać należy do warzyw, produktów węglowodanowych oraz pokarmów zawierających białka zwierzęce i roślinne. Tłuszcze spowalniają procesy trawienne, wpływając na powolne trawienie białek w żołądku.
  • Unikać należy picia płynów bezpośrednio przed, w trakcie lub po posiłku. Płyny rozrzedzają soki trawienne, upośledzając tym samym proces trawienia.

Bibliografia:

Janus A. Nie daj się zjeść grzybom Candida, IPS, Warszawa 2015



Dodaj komentarz

2 komentarzy do "Candida Albicans- rozwój, objawy i dieta!"

Powiadom o
avatar
Sortuj wg:   najnowszy | najstarszy | oceniany
Karolina
Gość

Ostatnio również bardziej intensywnie przyjrzałam się temu tematowi. Uważam, że to realne współczesne zagrożenie. Zauważyłam też, że nie przykładana jest do niego odpowiednia uwaga, panuje stereotyp, że o kandydozie można mówić tylko w przypadku osób ciężko chorych, o obniżonej odporności, zarażonych wirusem HIV. Przez to kandydoza jest trochę bagatelizowana. Man nadzieję, że niedługo się to zmieni.
Pozdrawiam 🙂

wpDiscuz